เรื่องเด่น เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันพุธที่ ๒๘ ตุลาคม ๒๕๖๙

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันพุธที่ ๒๘ ตุลาคม ๒๕๖๙

​

 

วันนี้ตรงกับวันพุธที่ ๒๘ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙ พระภิกษุของเราที่ร่วมจำพรรษาอยู่ ลองดูบริวารกฐินว่าต้องการสิ่งหนึ่งประการใด ก็สามารถเลือกหาไปได้ แต่เราต้องเข้าใจว่าสิ่งทั้งหลายเหล่านี้เป็นของสงฆ์ ต่อให้เรามีสิทธิ์มีส่วนอย่างไรก็ต้องจัดการให้ถูกต้อง ไม่ใช่เที่ยวนำไปให้คนอื่นเขาส่งเดช ทางที่ดีที่สุดก็คือนำไปใช้ในด้านที่เป็นบุญเป็นกุศล เพื่อเพิ่มบุญให้กับผู้ถวายอีกส่วนหนึ่ง

กระผม/อาตมภาพเลือกไปเองแล้วชิ้นหนึ่ง ก็คือพัดหางนกยูง เพราะว่าของเก่ามีอยู่อันหนึ่ง ได้ของใหม่มาก็เอาไปตั้งบูชาหลวงพ่อทองคำเป็นคู่กันพอดี

วันนี้ทั้งวัน กระผม/อาตมภาพไม่ต้องทำมาหากินอะไรเลย นอกจากตรวจสอบและนับเงินให้ถูกต้อง แล้วไม่ว่าบัญชีไหนที่ส่งมาก็ผิดพลาดอยู่เสมอ ก็คือเขาส่งเท่าไร กระผม/อาตมภาพนับแล้วก็เกินเป็นจำนวนมาก ๆ แต่ก็เป็นเรื่องดี เพราะว่าเกินดีกว่าขาด

เพียงแต่ว่าพอทำงานหนัก ๆ เข้า ร่างกายไม่ไหว แต่งานไม่เสร็จ ก็ไม่ยอมพัก จนกระทั่งเมื่อได้ยอดกฐินที่แน่นอนแล้ว ก็คือ ๕,๗๙๙,๐๕๐ บาท ตรวจสอบรายจ่ายทั้งหมดแล้ว ๓๐๔,๕๐๐ บาท หักแล้วคงเหลือเงินที่ต้องนำเข้าบัญชีก็คือ ๕,๔๙๔,๕๕๐ บาท

พอทำรายงานและเอกสารนำส่งเรียบร้อยก็โดนยึดเครื่องมือ ของที่จะใช้เพื่อที่จะตรวจสอบทองคำที่ญาติโยมแย่งกันถวายมา ซึ่งยังไม่รู้เหมือนกันว่าจะเอาไปทำอะไร โดยเฉพาะกรรไกรเล่มใหญ่ที่เพิ่งจะใช้งาน โดนยึดทรัพย์หายเกลี้ยง ตามหาอย่างไรก็ไม่เจอ ก็แปลว่าโดนบังคับว่าต้องพักแล้ว จึงได้สรงน้ำ ฉันยา แล้วก็มาทำวัตรร่วมกับท่านทั้งหลายอยู่ที่นี่

คราวนี้ในเรื่องของกฐินนั้น ต้องขอเจริญพรขอบคุณญาติโยมเจ้าภาพโรงทานทั้งหลายเป็นอย่างยิ่ง เนื่องเพราะว่ารายจ่ายส่วนใหญ่ในงานกฐินก็คือค่าอาหารโรงทาน ถ้าไม่มีญาติโยมอาสามาเป็นเจ้าภาพถึง ๓๖ โรงทาน รวมกับของทางวัด รายจ่ายก็น่าจะสูงกว่านี้อีกมาก

และต้องเจริญพรขอบคุณคณะญาติโยมที่มาช่วยงาน โดยเฉพาะคณะรวมใจภักดิ์ของ "ท่านอาจารย์วิชชุ อารมณ์ดี " ที่มาช่วยจัดการจราจรร่วมกับทางเจ้าหน้าที่เทศบาล คณะของบริษัทมุลเลอร์กรุ๊ปที่ช่วยดูแลอำนวยความสะดวกทุกด้าน โดยเฉพาะการขน การเก็บ และแยกสังฆทานที่รับมาจากการใส่บาตร

ถ้าไม่มีท่านทั้งหลาย ซึ่งรวมยอดกันแล้วถึง ๑๙๕ คน ปกติแล้ววัดท่าขนุนเคยใช้เวลาในการแยกข้าวของต่าง ๆ ต้องบอกว่าเกือบเดือน และที่แน่ ๆ ก็คือเมื่อแยกช้า อาหารสดที่ปะปนอยู่ในอาหารแห้งก็เน่าเสีย สิ่งทั้งหลายเหล่านี้ท่านมาทำด้วยจิตศรัทธาแท้ บุญกุศลที่ท่านจะพึงได้ก็คงจะเป็นปฏิพรย้อนสนองกลับไปให้ได้รับความสุข ความสะดวกสบายต่อไปยิ่ง ๆ ขึ้นในกาลข้างหน้า

 

ส่วนญาติโยมจำนวนมากที่อยากจะมาช่วยงาน แต่ว่าโดนคนเก่าดุบ้าง ให้ถอยออกไปบ้าง ก็เพราะว่าท่านทั้งหลายไม่รู้จังหวะในการทำงาน นอกจากจะทำให้งานช้าลงแล้ว ยังไปบังกล้องถ่ายรูปก็ดี กล้องถ่ายทีวีก็ตามเสียหมด ก็คือไม่ได้ดูตาม้าตาเรือ คิดแต่จะช่วยงานอย่างเดียว

ความจริงก็เป็นการกระทำที่น่าสรรเสริญ เพราะว่ามีกำลังใจที่จะช่วยเหลืองานวัด จัดเป็นไวยาวัจมัย คือขวนขวายให้การบุญคนอื่นสำเร็จ แล้วก็ยังเป็นปัตตานุโมทนามัย คือยินดีในบุญของคนอื่น

แต่ว่าต้องขอเอาไว้ด้วยว่า ถ้าท่านอยากจะทำงานแบบนี้ ขอให้ลองตามศึกษาดูสักปี ๒ ปี ถ้าคิดว่ามีความคล่องตัวพอเพียงแล้วค่อยไปเสนอตัวกับคณะทำงานเขา หรือไม่เราก็หางานอื่น ๆ ทำแทน เนื่องเพราะบรรดาคนใหม่ โดยเฉพาะที่ทำงานอยู่ข้างกระผม/อาตมภาพ พลาดขึ้นมาเมื่อไร ทันมือก็โดนมือ ทันเท้าก็โดนเท้า ถ้าไม่ใช่ใจคอเข้มแข็งจริง ๆ หรือว่าปัญญาถึง รู้ว่าสิ่งนี้ครูบาอาจารย์ท่านสอนเราหนัก ๆ เพื่อให้จดจำ ก็จะกลายเป็นอะไรที่ขาดทุนเสียเปล่า ๆ

ส่วนบรรดาพระภิกษุสงฆ์ของเรา จุดไหนที่เป็นข้อบกพร่อง ถึงเวลาเมื่อประชุมเตรียมงาน ก็ให้นำมาพูดคุยเพื่อแก้ไข ไม่เช่นนั้นแล้วก็จะไม่สะดวก ไม่คล่องตัว อย่างเช่นว่าหน้าที่การงาน ถ้าได้รับมอบหมายไปแล้ว เราเองก็ทำหน้าที่ของเรา อย่าไปก้าวก่ายหน้าที่ของคนอื่น เพราะว่าถ้าไปก้าวก่ายหรือล้วงลูกในหน้าที่ของคนอื่น อาจจะเกิดการกระทบกระทั่งกันก็ได้

เรื่องของการบุญการกุศล ไม่ใช่ต้องอยู่ต่อหน้าครูบาอาจารย์ ไม่ใช่ต้องอยู่ต่อหน้าญาติโยมมาก ๆ เพื่อให้เห็นว่าเราทำงาน หากแต่ว่ายิ่งอยู่ไกล ยิ่งอยู่เบื้องหลังได้เท่าไรก็แปลว่ากำลังใจของท่านสูงเท่านั้น เนื่องเพราะว่างานที่เป็นเบื้องหลัง หรือว่างานที่อยู่ไกล ถ้าหากไม่มีคนดูแลก็จะขาดตกบกพร่องเสียหาย บุคคลที่เสียสละตนเองไปทำงานแบบปิดทองหลังพระ จึงเป็นอะไรที่ควรจะสรรเสริญในกำลังใจของท่านทั้งหลายเหล่านั้นอย่างมาก

อีกส่วนหนึ่งก็คือคณะญาติโยมส่วนใหญ่ที่มาก็มักจะมีความดื้ออยู่ในตัว ขอให้พวกเราพยายามบอกกล่าวกันแต่โดยดี ถ้าไม่ไหวจริง ๆ แล้วค่อยมาถึงกระผม/อาตมภาพ อย่าไปว่ากล่าวญาติโยมเขาแรง ๆ ญาติโยมหลายคน ถ้ากระผมด่า เขาถือว่าให้พร ก็คือครูบาอาจารย์ยังเมตตา ยังเห็นเขาอยู่ว่าแก้ไขได้ ก็ช่วยด่าให้ แต่ถ้าท่านทั้งหลายด่าเองอาจจะโดนสวนกลับ แล้วก็กลายเป็นการทะเลาะเบาะแว้งที่ใหญ่โตไปโดยใช่เหตุ

 

สำหรับงานของวัดสาขาต่าง ๆ ถ้าหากว่าขอตัวมา หรือแจ้งมา ใครจะไปร่วมงานก็แล้วแต่ศรัทธา กระผม/อาตมภาพเอง หลังจากพรุ่งนี้นำเงินเข้าไปฝากธนาคาร ตามระเบียบที่มหาเถรสมาคมกำหนดแล้ว ก็คงจะต้องไปตามงานต่าง ๆ ที่ตนเองได้รับเอาไว้

แต่ถ้าทุกท่านรู้จักสังเกตจะเห็นว่า ถ้าไม่ใช่งานที่เป็นส่วนรวมจริง ๆ แล้ว กระผม/อาตมภาพไม่รับเลย ไม่ว่าบุคคลผู้นั้นจะร่ำรวยใหญ่โตแค่ไหนก็ตาม เนื่องเพราะว่ามีเรี่ยวแรงเหลือน้อยแล้ว ขอใช้ในการสงเคราะห์ญาติโยมเป็นการส่วนตัวดีกว่า การไปสงเคราะห์เฉพาะตัวปล่อยให้ท่านที่เรี่ยวแรงยังดีอยู่ได้ทำกันไปก็แล้วกัน

อีกส่วนหนึ่งก็คือตัวบทพระคาถาต่าง ๆ ที่ครูบาอาจารย์ท่านให้มาตอนที่เข้ากรรมฐาน ๓ วันนั้น ถ้าหากว่าผ่านงานยุ่ง ๆ ตรงนี้ไปแล้ว ก็จะให้ "ไอ้ตัวเล็ก" นำลงใน "ล้วงมาจากกระโถน" เพื่อที่ท่านทั้งหลายซึ่งสนใจจะได้นำไปฝึกหัดใช้งานให้ได้สมกับความตั้งใจของครูบาอาจารย์ แต่กรุณาอย่าถามอะไรเพิ่มเติม ไม่อย่างนั้นอาจจะโดน ๕ นิ้วสั้น ๆ ยันเอาได้..! มึงหัดค้นคว้าเองบ้าง ไม่ใช่อะไรก็สักแต่ว่าถาม

แบบเดียวกับฤกษ์พรหมประสิทธิ์ "พระเดชพระคุณหลวงพ่อฤๅษีฯ" ท่านได้มาแค่ ๒ ใน ๗ วัน ท่านก็ค้นคว้าจนได้ครบ แต่ถึงเวลาท่านบอกฤกษ์ไป ก็วันโน้นนิด วันนี้หน่อย บางวันก็ไม่มีให้เลย แต่ลูกศิษย์ก็ไม่คิดจะค้นคว้าเพิ่มเติม

ในช่วงแรก ๆ ที่กระผม/อาตมภาพค้นคว้าเพิ่มเติมจนได้มาครบ นำออกไปเผยแผ่ ยังโดนด่าเสียอีกว่าทำอะไรเกินครูเกินอาจารย์ จนกระทั่งมีคนหายโง่ ปัจจุบันนี้ก็ใช้วิธีทำปฏิทินบ้าง อะไรบ้างตามวัดท่าขนุน แจกจ่ายให้ลูกศิษย์ตนเอง อยู่ในลักษณะกลืนน้ำลายแบบไม่ต้องอายกัน พูดง่าย ๆ ก็คือลืมไปแล้วว่าเคยด่ากระผม/อาตมภาพไว้อย่างไรบ้าง

แต่ว่าเรื่องพวกนี้ กระผม/อาตมภาพไม่เคยถือสาอยู่แล้ว เพราะว่าคนเรามีกำลังใจแค่ไหน ก็คิดแค่นั้น พูดแค่นั้น ทำแค่นั้น ถ้ามัวแต่ไปถือสาอยู่ก็เสียเวลาขัดเกลากิเลสของเราเปล่า ๆ

สำหรับวันนี้ก็ขอเรียนถวายพระภิกษุสามเณรของเรา และบอกกล่าวแก่ญาติโยมแต่เพียงเท่านี้


พระครูวิลาศกาญจนธรรม, รศ.ดร.
เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน
วันพุธที่ ๒๘ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙
(ถอดจากเสียงเป็นอักษร โดย เผือกน้อย)